هیچ واژه ایتوان فتح قلّه ی زیبایی ات رانخواهد داشتوقتی که در دامنه های خیالتتنگیِ نفس می گیردو من اکنونسفر می کنم در تواز روزی به روزی دیگرو مناظر راه را می کشمکه همان دوست داشتنِ توستبه شکل های مختلف همین شعرهای من برای توتویی که نیستیو زندگیچیزی به روح من نمی دهدکه باورش شود !پرویز صادقی

تقدیم به ق-ج اي مرغ سحر! چو اين شب تاربگذاشت ز سر سياهكاري،وز نفحه ي روح بخش اسحاررفت از سر خفتگان خماري،بگشود گره ز زلف زرتارمحبوبه ي نيلگون عماري،يزدان به كمال شد پديدارو اهريمن زشتخو حصاري ،ياد آر ز شمع مرده ياد آر! اي مونس يوسف اندرين بند!تعبير عيان چو شد ترا خواب،دل پر ز شعف، لب از شكرخندمحسود ...

يك شب آتش در نيستاني فتاد سوخت چون عشقي كه بر جاني فتاد شعله تا سرگرم كار خويش شد هر نياي شمع مزار خويش شد ني به آتش گفت كاين آشوب چيست مر تو را زين سوختن مطلوب چيست گفت آتش: بيسبب نفروختم دعوي بيمعنيات را سوختم زان كه ميگفتي نيم با صد نمود همچنان در بند خود بودي كه بود با چنين دعوي چرا اي كم عيار ب...

همه خوبی ها در دست تو دستت را سوی من دراز کردی همهء خوبی ها در دستت نهفته بود لبخند زدی همهء گل ها شگفتند سوی من دیدی همهء جهان درخشیدن گرفت اوه ای سخاوت فصل های درو از پیش من مرو. "پروین پژواک"

اینکه شمعدانی را "جانم" صدا میزنمدست خودمم نیستهمیشه فکر می کنم که گلها راتو بدنیا آوردیبه گلدان مریم و نرگس و یاسیا همین بنفشه و شب بونگاه کنزیبایی شان به تو رفتهتنهایی شان به من .. حمیدجدیدی

می دانیروزی که بدون صبح بخیر تو آغاز شودچه طعمی دارد؟می دانیوقتی گل سرخدر گلدان پژمرده میشودچه حالی دارد؟نه ،نه ، نههرگز نمی دانیتابحالدر کوچه های شهر گم شده ای؟چشم باز کنیسر از کوچه ای در بیاوری کهروزی در آنمعشوقه ات را بوسیده ایآهسته باران بگیردحضور غائب ش رااحساس کنیبخواهی در آغوشش بگیریو او آنقد...

ﺷﻮﻕ ﺗﻮﻋﺎﺩﺕ ﺧﻄﺮﻧﺎﮐﯽ ﺳﺖﮐﻪ ﻧﻤﯽ ﺩﺍﻧﻢ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺁﻥﻧﺠﺎﺕ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﻨﻢﻭ ﻋﺸﻖ ﺗﻮﮔﻨﺎﻩ ﺑﺰﺭﮔﯽ ﺳﺖﮐﻪ ﺁﺭﺯﻭ ﻣﯽ ﮐﻨﻢﻫﯿﭻ ﮔﺎﻩ ﺑﺨﺸﯿﺪﻩ ﻧﺸﻮﺩ . " ﺳﻌﺎﺩ ﺍﻟﺼﺒﺎﺡ "