امید

گاهی چنان ..
دراین شبِ تب کرده ی عبوس
پای زمان به قیر فرو می رود !
که مَرد اندیشه می کند ؛
شب را گذار نیست !
اما به چشم های تو
ای چشمه ی امید
شب پایدارنیست ....

ابتهاج

ستاره سیاه...